7/12/06
Lady Angelina - C'est Quoi l ‘amour? - Lowlands LRP 001
CD, www.ladyangelina.com
De Vlaamse 29-jarige Lady Angelina, oftwewel Trijn Janssens, komt voor mij min of meer uit
de lucht vallen met een opmerkelijk album vol curieuze accordeon smartlappen en
bitterzoete liefdesliedjes. Toevallig had ik haar al eens gehoord met een
spannende versie van Witte zwanen, zwarte zwanen op de alternatieve kinder-cd Kapitein
Winokio Zag 2 Beren (hier te beluisteren). Nu de biografie bij haar
album C'est Quoi l ‘amour?' voor me ligt blijkt ze al een aardige carrière achter
zich te hebben.
Trijn Janssens groeide op
in een muzikale familie. Zus Roos maakt deel uit van de band Tractor en broer Klaas van dEUS. Trijn was ooit lid van Think Of
One (beginperiode), de antifascistische
punkfanfare Antifare La Familia, Maskesmachien en Vitalski's
Oranje Houtzagery. Dat verleden neemt ze
mee in het gevoel voor humor en de eigenzinnigheid waarmee ze chanson, cabaret,
gruwel en zwijmel bijeen brengt, nu als Lady Angelina.
In haar aangenaam relaxte warme zang klinkt een heus theaterdier door, dan weer
melancholisch, dan weer bozig, dan weer liefdevol. In enkele Franstalige
nummers klinkt een bevlogenheid door als van Wende Snijders, in Verdwaal
mijn ziel en Al-een moet ik onwillekeurig denken aan de warmte en
articulatie van Vera Coomans.
Haar accordeon danst en zwiert en roept af en toe de sfeer op van de oude
Antwerpse kroegzangers ‘met de mot in hun lijf'. In haar akoestische sound
klinkt de kermis door, of het circus, het zonnige mediterrane terras, een klein
donker theatertje, of het groezelige cabaret.
Zang/voordracht en accordeon staan centraal. De aardse instrumenten waar ze
daarnaast af en toe naar grijpt doen denken aan de gekte en de hang naar de
jaren dertig van een Fay Lovski. Een zingende zaag laat ze huilen in Pour
Simon. Een enkele keer beroert ze trom of
lepels.
Ook het instrumentarium van de gastmuzikanten past daarbij zoals een
melancholieke cornet, of een krassende trompetviool. Producer Roland
van Campenhout kent ze - zoals nog enkele
andere instrumenten - smaakvol een bescheiden inkleurende rol toe. Zo
geeft een gestreken contrabas wat extra warmte aan Kind noch kraai, deint een bastuba mee in Verdwaal mijn ziel, geeft een cello het fraaie themaatje van Spijt extra zwier, versterkt de cornet het feestelijke van Adieu
le Monde en onderstrepen trompetviool en
(slide)gitaar de tristesse in Nachtvlinder.
Het zijn niet de minsten die haar muzikaal bijstaan: Jon Birdsong (Beck - cornet en bastuba), Ben
Faes (contrabas), Philippe
de Chaffoy (trompetviool), Lode
Vercampt (cello) en Roland van Campenhout (gitaar).
In haar liedjes slingert ze heen en weer tussen humor en pijn, een lach en een
traan, teder en gemeen. Of zoals ze het zelf zegt ‘een coctail van bloed en
bloemsuiker'. Het gaat over liefdesverdriet en wraak, de waanzin van de liefde,
passionele hartstocht, jaloezie, kermisliefde. Ze kermt ‘Zonder liefde gene
pijn', of ‘Vaarwel mijn ziel vaarwel'. Als een sprookje het dertiende nummer
van de cd vult moet je dus op je hoede zijn. Terwijl een speeldoosje Avé Maria
tingelt zingzegt Trijn macaber: Er was eens een meisje dat in een bos woonde /
Ze woonde al heel d'r leven in dat donkere bos / Op een nacht trok ze de
wijde wereld in / Ze kwam terecht in een café vol truckchauffeurs / En
moordde die allemaal uit.
Het mag duidelijk zijn, de teksten gaan van poëtisch tot absurdistisch. Daarbij
is ze gecoacht door Guido Belcanto. Ze wisselt Nederlands en Frans af. Soms
gebruikt ze Spaans. Of het loopt grappig door elkaar heen. Zo zingt ze over de
liefde in de titelsong:
C'est quoi l‘amour
La vie est belle
Ce n'est pas tous les jours
kriekskes met frikadellen
L'amour c'est une chose difficile
Fare l'amore passionata
Het leven door een roze bril
Of je het nu als kleinkunst, cabaret of luisterlied betitelt, altijd weer is er
die link naar volksmuziek door haar accordeonspel. Flarden tango, musette,
wals, klezmer lopen dooreen. Op sommige momenten dreigt een
tussen-de-schuifdeuren-gehalte, maar haar artistiek en creatief niveau tilt het
daar telkens op tijd weer knap bovenuit.
Lady Angelina toont zich een pittige talentvolle tante die ik graag eens live
aan het werk zou willen zien. Volgende week dinsdag 12/12 is er al een kans bij
haar cd-voorstelling in de Arenberg in Antwerpen. Volgend jaar is ze ook in ons
land te zien. Dan treedt ze vier keer op in het kader van het Festival
Accordeonslag. Veelzeggend over de alternatieve creatieve hoek waarin je haar
kunt plaatsen is dat ze dan het podium deelt met Pierre van Duijl, bekend onder
meer van zijn band De Dopegezinde Gemeente en zijn optredens met Loes Luca in
Nenette et les Zezettes. 10 maart in de Agnietenhof Tiel (ook Ambrogio
Sparagna), 18 maart De Kom Nieuwegein (ook met Sparagna), 21 maart
Koningstheater Den Bosch en 23 maart zaal Scala Helmond.
Vanavond, do 07/12/2006 is ze te gast in het Vlaamse radio-programma De Groote Boodschap tussen 21 en 23 uur op VRT-Radio 1. Je kunt het ook (her)beluisteren via www.radio1.be.
Henk - Waardering 8,5